In de media en in de maatschappelijke conversatie wordt de integratie van de tweede generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders omschreven als ‘mislukt’. Uit het promotieonderzoek van Ismintha Waldring blijkt dat dit op de werkvloer een stuk genuanceerder ligt. De tweede generatie professionals proberen juist hun overeenkomsten met de Nederlandse collega’s te benadrukken en hun verschillen op de achtergrond te houden om te worden geaccepteerd op de werkvloer.

Tweede-generatie Turks-Nederlandse en Marokkaans-Nederlandse professionals ondervinden op verschillende manieren de subtiele uitsluitingsmechanismen van sociale grenzen binnen de organisaties waarin ze werken. Deze sociale grenzen zijn een afspiegeling van de maatschappelijke opvattingen rondom Nederlanders met een migratieachtergrond.

Lees verder